Marshall Yardımı ve Türkiye


İkinci Dünya Savaşı'nın getirmiş olduğu yıkım Avrupa'da büyük bir kaos yaratmış ve Sovyetler Birliği'nin desteklediği komünist partiler güç kazanmıştı. Yaşanan bu gelişme ABD tarafından tedirginlikle karşılandı. Onlara göre bunu engellemenin yolu Avrupa'nın özellikle maddi açıdan güçlendirilmesiydi. Ayrıca ekonomisi bozuk olan bir Avrupa, ABD'nin ihracatını da olumsuz etkilemekteydi. Avrupa'nın ekonomik açıdan güçlendirilmesi hem Sovyet etkisini sınırlandıracak hem de ABD'nin ihracatını artıracaktı. 

ABD Dışişleri Bakanı General Marshall, 1947 yılında Harvard Üniversitesi'nde yaptığı bir konuşmada ABD'nin dünyanın iktisadi bakımdan sağlığına kavuşması için elinden gelen her türlü yardımı sağlaması gerektiğini söyledi. 

12 Temmuz 1947 tarihinde İngiltere, Fransa, Avusturya, Türkiye, Yunanistan, Danimarka, İzlanda, İrlanda, İtalya, Lüksemburg, Portekiz, Hollanda, Norveç, İsveç ve İsviçre temsilcileri Paris'te bir araya gelerek ihtiyaçları saptamak için Avrupa Ekonomik İşbirliği Konferansı adında bir örgüt kurdular. 

Marshall Yardımı ve Türkiye 

Amerikalı uzmanlar başlangıçta Marshall yardımlarının esas olarak savaştan harap olmuş ülke ekonomilerini canlandırmaya yönelik bir program olduğunu, Türkiye'nin durumunun da buna uymadığını ileri sürerek Türkiye'ye yardım verilmesine karşı çıktılar. Fakat 1948 yılında Türkiye de yardım kapsamına alındı. 

Marshall yardımları daha detaylı incelendiğinde Türkiye için olumsuz maddelerin olduğu görülecektir. Türkiye'ye verilecek yardımların şartı açık ve net olarak belirmişti: Yardımlar tarım ve ulaşım alanında kullanılmalı! Sanayi alanında bu yardımları kullanamayan Türkiye, böylece Avrupa'nın gıda ve hammadde deposu olacaktı. 

Yorumlar